عضویت در نشریه
 
      جستجو

از نگهداري غذاي كودك در دماي اطاق يا آشپزخانه به مدت طولاني اجتناب كنيد چون باعث فساد غذا ميشود .



بوي بد دهان

بوي بد دهان ممكن است منشا داخل دهاني يا خارج دهاني داشته باشد.
• علل داخل دهاني
90 درصد موارد بوي بد دهان علت داخل دهاني دارد.شدت بو در طول روز متغير است و به خشك شدن دهان، مصرف غذا هاي خاص مانند سير، پياز ، سيگار كشيدن و مصرف الكل بستگي دارد. بوي بد دهان ممكن است موقت باشد كه پس از غذا خوردن، مسواك زدن و مصرف دهان شويه از بين مي رود.
علت و منشا بوي بد دهان، اغلب پروتيئن هاي باقي مانده از غذا در محيط دهان است كه به وسيله باكتري ها فرآوري مي شوند. بسياري از اين باكتري ها، تركيباتي سولفور دار مانند سولفيد هيدروژن توليد مي كنند كه تركيبات با بوي نامطبوع هستند.
شايع ترين محل تجمع باكتري هاي مرتبط با بوي بد دهان، زبان است. سطح پشتي زبان نسبتا خشك بوده و تميز كردن آن مشكل است. باكتري ها مي توانند در اين سطح روي باقي مانده مواد غذايي و يا سلول هاي مرده تجمع پيدا كنند. (بخصوص باكتري هاي بي هوازي). تجمع اين باكتري ها در عمق پاكت پريودنتال، وجود آبسه لثه، زخم ها و يا نكروز بافتي لثه همه مواردي هستند كه بوي نامطبوع ايجاد مي كنند.
گاهي بوي بد دهان هنگام صبح ايجاد مي شود كه موقت بوده و در اثر كاهش سرعت و ميزان ترشح بزاق در شب و كمتر بودن ميزان اكسيژن در محيط دهان است كه سبب مي شود باكتري ها متابوليسم بيشتري انجام دهند . اين حالت با مسواك زدن و يا مصرف غذا برطرف مي شود.

• علل خارج دهاني
1- رينيت ، سينوريت، فارنژيت
2- بيماري هاي سيستميك مانند ديابت، سيروز كبدي، مشكلات كبدي
3- برخي داروها مانند داروهاي ضد افسردگي يا آلرژي و يا داروهايي كه براي درمان فشارخون بالا استفاده مي شوند.

• درمان
1- بهداشت دهان و دندان، مسواك زدن، نخ دندان به طور منظم
2- تميز كردن سطح پشتي زبان كه مي تواند با وسيله مخصوص و يا مسواك انجام شود. مي توان مسواك را به كلرهگزيدين آغشته كرد.
3- از آنجايي كه خشكي دهان مي تواند فعاليت و متابوليسم ميكروب ها را افزايش دهد، جويدن آدامس هاي بدون قند كه به توليد بزاق كمك مي كند، مي تواند موثر باشد. جويدن آدامس پس از غذا به خصوص غذا هاي گوشتي وقتي امكان مسواك زدن فوري وجود ندارد، توصيه مي شود.
4- غرغره كردن دهان شويه پيش از خواب
مسئله مهم در درمان اين مشكل، تشخيص صحيح اين بيماري و علت آن است. تشخيص منشا داخل يا خارج دهاني بايد توسط دندان پزشك مشخص شود و در نهايت درمان صحيح به وسيله دندان پزشك در موارد داخل دهاني و ارجاع به متخصص مربوطه در موارد خارج دهاني صورت مي گيرد. گردآوري:دكتر فاطمه صرافها